ÇALIŞANLARIN “ÖRGÜTSEL SES VE SESSİZLİK” ALGILAMALARININ DEMOGRAFİK NİTELİKLER AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: KAMU VE ÖZEL SEKTÖRDE BİR ARAŞTIRMA

Lütfiye ÖZDEMİR, Sevtap SARIOĞLU UĞUR
3.251 1.115

Öz


ÖZET

Araştırmanın amacı, kamu ve özel sektör çalışanlarının “örgütsel ses ve sessizlik” algılamalarını demografik nitelikler açısından araştırmaktır. Araştırma, Sivas İlinde 434 kamu ve özel sektör çalışanları üzerinde yapılmıştır. Veriler, anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde açıklayıcı faktör analizi, madde-toplam ölçek korelasyonu, alt ve üst % 27’lik gruplar arasındaki farklılık için t-testi, ANOVA analizi ve Cronbach Alpha testi uygulanmıştır. Analizlerin sonucunda “örgütsel ses” ve “örgütsel sessizlik” ölçekleri geliştirilmiştir. Cinsiyete göre çalışanların örgütsel ses algılamalarında, statü durumuna göre de örgütsel sessizlik algılamalarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Pozisyon durumuna ve sektöre göre ise çalışanların hem örgütsel ses hem de örgütsel sessizlik algılamalarında önemli farklılıklar görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler: Örgütsel ses, örgütsel sessizlik, sessizlik iklimi,

demografik nitelik.

 

THE EVALUATION EMPLOYEES’ "ORGANIZATIONAL VOICE AND SILENCE” PERCEPTIONS IN TERMS OF DEMOGRAPHIC CHARACTERISTICS: A STUDY IN PUBLIC AND PRIVATE SECTOR

 

ABSTRACT

The purpose of study is to investigate public and private sector employees’ "organizational voice and silence” perceptions in terms of demographic characteristics. The research was carried out with 434 public and private sector employees in Sivas. Data were collected through questionnaire method. Exploratory factor analysis, item-total scale correlations, t-test, ANOVA analysis and Cronbach's Alpha test was applied to evaluate data. "Organizational voice" and "organizational silence" scales have been developed as a result of the analysis. There were significant differences in employees' perceptions of organizational voice by gender and organizational silence by status. There were also significant differences in employees' perceptions of organizational voice and silence by position and sector.

      Keyword: Organizational voice, organizational silence, silence climate, demographic characteristics


Anahtar kelimeler


Örgütsel ses, örgütsel sessizlik, sessizlik iklimi, demografik nitelik.

Tam metin:

PDF


Referanslar


Amah, O.E., ve Okafor, C.A. (2008), “Relationships among Silence Climate, Employee Silence Behaviour and Work Attitudes: The Role of Self Esteem and Locus of Conrol”, Asian Journal of Scientific Research, 1(1), ss. 1 11.

Banerjee, A., ve Somanathan, R. (2001), “A Simple Model of Voice”, The Quarterly Journal of Economics, February, ss. 189 227.

Bowen, F. ve Blackmon K. (2003), “Spirals of Silence: The Dynamic Effects of Diversity on Organizational Voice”, Journal of Management Studies, 40(6), ss. 1393 1417.

Brinsfield, C.T., Edwards, M. S., ve Greenberg, J. (2009), “Historical Review and Current Conceptualizations”, (Ed. Greenberg J.ve Edwards M. S.), Voice and Silence in Organizations, England: Emerald Group Publishing, ss. 3 37.

Buchanan – Olson, J. B. ve Boswell, W. R. (2002), “The Role of Employee Loyalty and Formality in Voicing Discontent”, Journal of Applied Psychology, 87(6), ss. 1167 1174.

Büyüköztürk, Ş. (2003), Veri Analizi El Kitabı, 3. Baskı, PEGEM-A Yayınları, Ankara.

Cohen, J. (1990), “Things I Have Learned (So Far)”, American Psychologist, 45, ss. 1304 1311.

Çakıcı, A. (2007), “Örgütlerde Sessizlik: Sessizliğin Teorik Temelleri ve Dinamikleri”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), ss. 145 1

Çakıcı, A. (2008), “Örgütlerde Sessiz Kalınan Konular, Sessizliğin Nedenleri ve Algılanan Sonuçları Üzerine Bir Araştırma”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), ss. 117 134.

Çakıcı, A. (2010), Örgütlerde İşgören Sessizliği, Detay Yayınları, Ankara.

Çakıcı, A. ve Çakıcı, A. C. (2007), “İşgören Sessizliği: Konuşmak mı Zor, Sessiz Kalmak mı Zor?”, 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Sakarya Üniversitesi, ss. 389 400.

Dyne, L., Ang, S. ve Botero, I. C. (2003) “Conceptualizing Employee Silence and Employee Voice as Multidimensional Constructs”, Journal of Management Studies, 40:6

Ellis, J. B. ve Dyne, L. V. (2009), “Voice and Silence as Observers’ Reactions to Defensive Voice: Prediction Based on Communication Competence Theory”, Greenberg ve M. S. Edwards (Ed.). Voice and Silence in Organizations, ss. 37 61.

Erenler, E. (2010), Çalışanlarda Sessizlik Davranışının Bazı Kişisel ve Örgütsel Özelliklerle İlişkisi: Turizm Sektöründe Bir Alan Araştırması, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.

Eroğlu, A., Adıgüzel, O. ve Öztürk, U. C. (2011) “Sessizlik Girdabı ve Bağlılık İkilemi: İşgören Sessizliği ile Örgütsel Bağlılık İlişkisi ve Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16, ss. 97 124.

Farrell, D. (1983) “Exit, Voice, Loyalty and Neglect as Responses to Job Dissatisfaction: A

Multidimensional Scaling Study”, Academy of Management Journal, 26, ss. 596 60 Fletcher, D. ve Watson, T. (2007), “Voice, Silence and the Business of Construction: Loud and Quiet Voices, Personal, Organizational and Social Realities”, Organization Articles, 14(2), ss. 155 174.

Gephart, K. J., Detert, J. R., Trevino, K. L. ve Edmondson, C. A. (2009), “Silenced by Fear: The Nature, Sources, and Consequences of Fear at Work”, Research in Organizational Behavior, 29, ss. 163 193.

Henriksen, K., ve Dayton, E., (2006), “Organizational Silence and Hidden Threats to Patient Safety”, HSR: Health Services Research, 41(4).

Hirschman, A. O. (1970), Exit, Voice and Loyalty, MA: Harvard University Press, Cambridge.

Huang, X., Vliert, E.V.D., Vegt, G.V. (2005), “Breaking the Silence Culture: Stimulation of Participation and Employee Opinion Withholding Cross – Nationally”, Management and Organization Review, 1(3), ss. 459 4

Kahveci, G. (2010), İlköğretim Okullarında Örgütsel Sessizlik ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkiler, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Elazığ, Kline, P. (1994), An Easy Guide to Factor Analysis, Routledge, New York.

Kolarska, L., ve Aldrich, H. (1980), “Exit, Voice and Silence: Consumers and Managers Responses to Organizational Decline”, Organizational Studies, 1, ss. 41 58.

A. LePine, J. ve Van Dyne, L., (1998), “Predicting Voice in Work Groups”, Journal of Applied Psychology, 83(6), ss. 853 868.

Lester, P. E. ve Bishop, L. K. (2000), Handbook of Tests and Measurement in Education and the Social Sciences, İkinci Baskı, The Scarecrow Press, Inc., London.

Liu, D, Wu, J. ve Ma, J. (2009), “Organizational Silence: A Survey on Employees Working in A Telecommunication Company”, Computer and Industrial Engineering Internetional Conference, 6-9 july, ss. 1647 16

Morrison, E. W ve Milliken, F. J. (2000), “Organizational Silence: A Barrier to Change and Development in A Pluralistic World”, The Academy of Management Review, 25(4), ss. 706 725.

Morrison, E. W, Milliken, F. J. ve Hewlin, P. F. (2003), “An Exploratory Study of Employee Silence: Issues That Employees don’t Communicate Upward and Why”, Journal of Management Studies, 40(6), ss. 1453 14

Near, J. P. ve Miceli, M. P. (1996), “Whistle – Blowing: Myth and Reality”, Journal of Management, 22(3), ss. 507 526.

Oliver, N. (1990) “Rewards, Investments, Alternatives and Organisational Commitment: Empirical Evidence and Theoretical Development”, Journal of Occupational Psychology, 63, ss. 19 31.

Özdamar, K. (2002), Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi, Etam Yayınevi, Eskişehir.

Parker, L. ve August, D. (1997), “Silent Dissenters: A Model for Exploring the Source and Consequences of Principled Turnover”, Paper Presented at the Meeting of the Academy of Management, Boston.

Perlow, L., ve Williams, S. (2003), “Is Silence Killing Your Company?”, Harvard Business Review, 81(5), ss. 52 58.

Piderit, S.K., ve Ashford, S.J. (2003), “Breaking Silence: Tactical Choices Women Managers Make in Speaking up about Gender - Equity Issues”, Journal of Management Studies, 40(6), ss. 1477 1502.

Pinder, C. C. ve Harlos, K. P. (2001), “Employee Silence: Quiescence and Acquiescence as Responses to Perceived Injustice”, Research in Personnel and Human Research Management, 20, ss. 331 369.

Premeaux, S.F. ve Bedeian, A.G. (2003), “Breaking the Silence: The Moderating Effects of Self - Monitoring in Predicting Speaking up in the Workplace”, Journal of management studies, 40(6), ss. 1537 1562. Tangirala, S., ve Ramanujam, R. (2008), “Employee Silence on Critical Work Issues: The Cross Level Effects of Procedural Justice Climate”, Personnel Psychology, 61, ss. 37 68.

Tavşancıl, E. (2002), Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi, Nobel Yayıncılık, Ankara.

Tavşancıl, E. ve Keser, H. (2002), “İnternet Kullanımına Yönelik Likert Tipi Bir Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi”, Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1, ss. 79 100.

Türk Dil Kurumu, 2005: 1741; www.tdk.gov.tr

Vakola, M. ve Bouradas, D. (2005), “Antecedents and Consequences of Organisational Silence: An Empirical Investigation”, Emerald Research, 27(5), ss. 441 458.

Withey, M.J. ve Cooper, W.H. (1989), “Predicting Exit, Voice, Loyalty and Neglect”, Administrative Science Quarterly, 34, ss. 521 539.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.