BİR SİGARA BIRAKMA POLİKLİNİĞİNDE UYGULANAN PSİKOEĞİTİMSEL SİGARA BIRAKMA POROGRAMININ ETKİNLİĞİ*

Songül KAMIŞLI, Deniz YÜCE, Şennur KÜÇÜKÇOBAN, Mutlu HAYRAN, Saadettin KILIÇKAP, İsmail ÇELİK, Mustafa ERMAN
2.392 471

Öz


ÖZET

Amaç: Bu çalışma; sigara bağımlısı olan hemşirelerin psikoeğitimsel  müdahalelerle sigara bırakma durumlarını incelemek amacıyla planlanmıştır.

Yöntem: Çalışmaya, bir üniversite hastanesinde çalışan, düzenli sigara içen gönüllü hemşireler alınmıştır. Sigara içen toplam 84 hemşire ile ön görüşme yapılmış ve katılmak isteyen 40 hemşire alınmıştır. Hemşireler rastgele 4 gruba ayrılmış ve bu gruplarla haftada bir kez olmak üzere toplam 4 oturumluk psikoeğitimsel destekli sigara bırakma programı uygulanmıştır. 4 oturumluk programa 28 kişi tam katılmış ve bu grup PP (per protocol) olarak kabul edilmiştir. Program tamamlandıktan sonra, 6.ay, 12.ay izlemi yapılmıştır. Hemşirelerin sigara bırakma durumlarını ölçmek için, Fagerstrom Nikotin Bağımlılık Testi, Özyeterlilik Anketi uygulanmış ve CO ve idrarda Kotinin ölçümü yapılmıştır.

Bulgular: Programa katılan hemşirelerin %57.5’i farmakolojik destek alarak programa devam etmiş, %42.5’i ise yanlızca psikoeğitimsel destek alarak programı tamamlamışlardır. Sigara bırakma oranları niyetli grupta (Intention To Treat ITT grubunda programdan sonra % 52.5 (n=21), 6. ay % 35.6 (n=14), 12. ay % 30.0 (n=12) iken, grubu tamamlayan Per Protocol (PP) grubunda sigara bırakma oranları programdan sonra % 72.7, 6. ay % 45.5, 12. ay % 40.9 olarak belirlenmiştir.  Programdan sonra PP grubunda, Özyeterlilik Testi, CO, Kotinin miktarları  arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

Sonuç: Programın sonunda hemşirelerin sigara bırakma motivasyonlarının arttığı, psikolojik ve farmakolojik desteğin bırakmayı kolaylaştırdığı ve özellikle programa düzenli devam eden motivasyonu yüksek grupta sigara bırakmaların anlamlı düzeyde arttığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Sigara bağımlılığı, Psikoeğitim, Sigara bırakma program, Hemşire

 

 

ABSTRACT

Efficiency of a psychoeducational intervention for smoking cessation in a cessation clinic

Aim: This study was planned for evaluating the quit rates of nurses with psychopharmacologic interventions.

Method: Out of 84 regular smoker nurses working at a university hospital who volunteered to receive, 40 provided consent and were recruited. Participants were randomized into 4 groups and attended a session of psychoeducational approach based smoking cessation program for 4 weeks. Per-protocol (PP) group consisted 28 nurses who participated all sessions. All participants were contacted over telephone at 6th and 12th months for follow-up. Measures used in the study were Fagerström Nicotine Dependence Scale, Self-Efficacy questionnaire, carbon monoxide (CO) measurement, and urine cotinine analyses.

Results:Twenty-three nurses (57.5%) took pharmacological medication, and 17 nurses (42.5%) took only psychoeducational intervention. Quit rates of entire participants at the end of program, and 6th and 12th months of follow-ups were 52.5%, 35.6%, and 30.0% in the intention-to-treat (ITT) group, and 72.7%, 45.5%, and 40.9% in the PP group, respectively. Pre- and post-intervention comparisons of self-efficacy scores, CO and cotinine levels were significantly different in PP group.

Conclusion: Psychoeducational intervention was found to be a significant factor to increase motivation for quitting, particularly in participants with complete attendance.

Keywords: Smoking addiction, Psychoeducation, Smoking Cessation Programmes, Nursing


Tam metin:

PDF




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.