KURUMDA KALAN HAFİF VE ORTA EVRE ALZHEİMER HASTALARININ ANIMSAMA TERAPİSİ İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ

Güler Duru Aşiret, Sevgisun Kapucu
2.353 558

Öz


ÖZET

Amaç: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, kurumda kalan hafif ve orta evre Alzheimer hastalarının anımsama terapisi ile ilgili görüşlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.

Yöntem: Araştırma 10 Temmuz-20 Aralık 2013 tarihleri arasında dört yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezinde kalan hafif ve orta evre Alzheimer’lı 31 birey ile yapılmıştır. Araştırmada “Tanıtıcı Bilgiler Formu”, “Standardize Mini Mental Test” ve  “Anımsama Terapisi Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler kullanılmıştır.

Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin %67.7’sinin kadın ve %51.6’sının 6 yıl ve daha uzun süredir kurumda kaldığı saptanmıştır. Yaşlı bireylere anımsama terapisinin beğenilen yönleri sorulduğunda, ilk sırada konuşmak ve dinlenilmek, ikinci sırada ise eski günleri hatırlamak ve paylaşmak yer almaktadır.

Sonuç: Çalışma sonucunda araştırma kapsamındaki bireylerin grup ile yapılan anımsama terapisi oturumları sırasında birbirlerini tanımaları, ortak sorunları ve farklı çözüm yollarını görmeleri ve ortak paylaşımda bulunmaları nedeni ile bireyleri olumlu etkilediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Alzheimer hastalığı; Hemşirelik

 

ABSTRACTThe Views of Institutionalized Mild and Moderate Alzheimer's Disease Patients on Reminiscence Therapy

Aim: The aim of this descriptive study was to determine the views of institutionalized mild and moderate Alzheimer's disease patients on reminiscence therapy.

Method: The study was conducted on 31 patients with mild and moderate Alzheimer's disease staying at four care and rehabilitation centers between July 10 and December 20, 2013. We used the “Descriptive Information Form”, “Standardized Mini Mental Test” and “Reminiscence Therapy Evaluation Form” for the study. Descriptive statistical methods were used to evaluate the data.

Results: Females made up 67.7% of the subjects and 51.6% of the group had stayed at the institution for 6 or more years. When asked what they liked about reminiscence therapy, the elderly subjects were most happy about being able to talk and be listened to, followed by reminiscing and sharing their memories.

Conclusion: As a result of the study, we were able to determine that group reminiscence therapy had a positive effect on the subjects within the study sample as it enabled the subjects to know each other better, see that they had common problems but used different methods to solve them, and engage in sharing with the group.

Keywords: Alzheimer disease; Nursing


Tam metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.17049/ahsbd.10820

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.