SEVILLE, FREUD, BACON VE TUYMANS’IN PALETİNDEKİ ÇİLELİ BEDEN TEORİSİ / SUFFERING BODY THEORIES AT THE PALETTES OF SEVILLE, FREUD, BACON and TUYMANS

Ahmet Albayrak
1.695 395

Öz


ÖZET

Sanatın nicel ve nitel bir form olarak vazgeçemediği biricik kaynak, kuşkusuz insan bedenidir. Özellikle bedenin bir fenomen olarak çağdaş sanat ekseninde oldukça farklı yaklaşımlarla ele alındığı ve başta resim disiplini olmak üzere tüm sanat disiplinlerinde beden kavramının sürekli devingen biçimde dönüştürüldüğünü ve anlamlandırıldığını görmekteyiz. Teknik olanakların çeşitliliği ve bilgi çağında bu olanakların kolay kullanılabilirliği, sanatın kabuk değiştirmesini sağlamış, yeni sanatsal formları doğmuştur. Fakat klasik bir yöntem ve araçlar bütünü olan olan boya, tuval, fırça gibi geleneksel malzemeler, halen sanatta güncel bir dille bedene çok kuvvetli biçimde yeniden atıf yapılabileceğinin kanıtlarını sunarlar. Lucian Freud, Francis Bacon gibi güncelliğini yitirmeyen figür resminin bir kuşak önceki iki önemli sanatçısı, bedeni ötekileşme ve yabancılaşma kavramlarıyla üst platforma çıkarırken; yeni kuşak resmin radikal iki ismi Jenny Seville ve Luc Tuymans, bedeni daha radikal bir travmayla ele alır. Bu durum, kuşkusuz resmin yüzey sorunlarına bambaşka yenilikler getirmektedir fakat daha da önemlisi, gündelik yaşamdaki insan bedenine ilişkin çilekeş, esrarlı bir tez ortaya çıkmaktadır.

ABSTRACT

The only source that the art cannot abandon is of course the human body as quantitative and qualitative form. We have seen that the axis of the body as a phenomenon of contemporary art is at a very different approach and the body concept is converted and interpreted dynamically at first in painting discipline through the other art discipline. Variety of technical facilities and the ability of easiness to use these possibilities in information age changed the shell of the art and new art forms were born. But the traditional materials like paint, canvas, brush as a classic set of methods and tools provide evidence to the body with a contemporary language for making strong re-attributions. Lucian Freud, Francis Bacon painting of a figure not lose freshness like the previous generation of two important artists, the body of the concepts of alienation and becoming otherness rise to the upper platform, the new generation of radical both the name of the painting Jenny Seville and Luc Tuymans, the body takes a more radical trauma. This situation certainly brings other innovations to the surface of painting but more importantly a suffering and mysterious thesis emerges associated with the human body of daily life.Anahtar Sözcükler: Resim, Jenny Seville, Luc Tuymans, Francis Bacon, Lucian FreudKeywords: Painting, Jenny Seville, Luc Tuymans, Francis Bacon, Lucian Freud 


Tam metin:

PDF


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.